افتادگی مچ دست (آسیب عصب رادیال) | دلایل + ورزش و 5 روش درمان افتادگی مچ دست (آسیب عصب رادیال) | دلایل + ورزش و 5 روش درمان دکتر محمد علی اخوت پور | فوق تخصص جراحی دست، ترمیمی و میکروسرجری

افتادگی مچ دست (آسیب عصب رادیال) | دلایل + ورزش و 5 روش درمان

شنبه, 27 شهریور 1400 ساعت 12:22
این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)

چکیده مطلب

عارضه افتادگی مچ دست چیست و چه افرادی در معرض ابتلا به آن قرار دارند؟ این بیماری به چه دلایلی ایجاد شده و علائم و نشانه های آن کدام اند؟ افتادگی مچ دست چگونه تشخیص داده شده و چه روش های درمانی برای آن وجود دارد؟
در این مقاله با ما همراه باشید تا علاوه بر به دست آوردن پاسخ این سوالات، اطلاعات مفیدی در رابطه با علل ایجاد این عارضه و روش های پیشگیری از آن و همچنین تمریناتی برای تقویت مچ دست مطالعه نمایید.

افتادگی مچ دست چیست؟

افتادگی مچ دست به عارضه ای گفته می شود که در آن عصب رادیال مچ دست دچار آسیب دیدگی شده است. این عصب از شبکه ی بازویی در گردن منشا می گیرد و تا مچ دست و انگشتان ادامه دارد. عصب رادیال مسئول حس و حرکت در بازو، باز شدن آرنج، حرکت مچ و انگشتان می باشد و آسیب به آن، می تواند باعث ایجاد اختلال در عملکرد دست شود.

علائم افتادگی مچ دست

علائم افتادگی مچ دست

از علائم افتادگی مچ دست می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. ضعف در باز کردن انگشتان دست
  2. بی حسی یا کاهش حس پشت دست و انگشتان
  3. سوزن سوزن شدن پشت دست
  4. ناتوانی در مشت کردن دست
  5. ناتوانی در گرفتن اشیاء
  6. شل شدن مچ دست و ناتوانی در بالا آوردن آن
  7. ناتوانی در صاف کردن مچ دست، انگشتان و آرنج
  8. درد مچ دست و دست
  9. ناتوانی در خم کردن مچ دست به سمت بالا و آویزان ماندن مچ دست به سمت پایین
  10. ضعف و کوچک شدن عضلات دست

چه افرادی در معرض ابتلا به افتادگی مچ دست هستند؟

افراد زیر بیش از دیگران در معرض ابتلا به این عارضه قرار دارند:

  • افراد دارای مشاغلی که نیاز به حرکت مکرر و قرار گرفتن بدن در حالت های ناخوشایند یا موقعیت های نامناسب، ممکن است در معرض خطر ابتلا به افتادگی مچ دست قرار بگیرند.
  • افراد مبتلا به شکستگی استخوان ها، در رفتگی مفصل و صدمات قابل توجهی که نیاز به استفاده از عصا دارند.

افتادگی مچ دست نوزاد

افتادگی مچ دست نوزاد

افتادگی مچ دست نوزاد یا فلج Erb نوعی فلج شبکه بازویی است. شبکه بازویی شبکه ای از اعصاب نزدیک گردن است که اعصاب شانه، بازو، دست و انگشتان از آن منشعب می شوند و حرکت و احساس این نقاط را ایجاد می کنند. فلج شبکه بازویی هنگام تولد باعث ضعف دست و از دست دادن حرکت می شود.
از هر 1000 نوزاد یک یا دو نفر به این بیماری مبتلا شده و این عارضه اغلب زمانی به وجود می آید که هنگام زایمان، گردن نوزاد به پهلو کشیده شود.
بیشتر نوزادانی که به فلج شبکه بازویی مبتلا می شوند، حرکت و احساس در دست آسیب دیده را معمولا با تمرین های فیزیوتراپی روزانه، بازیابی می کنند. والدین نقش موثری در کمک به فرزند خود برای بازیابی حداکثر عملکرد دست آسیب دیده ایفا می کنند. نشانه های افتادگی مچ دست در نوزاد عبارتند از:

  • ضعف در یک دست
  • از دست دادن احساس در دست
  • فلج جزئی یا کامل دست

تشخیص افتادگی مچ دست

برای تشخیص افتادگی مچ دست، پزشک ابتدا یک معاینه ی فیزیکی انجام می دهد تا ضعف، بی حسی و سایر علائم دست را ارزیابی کند.
سپس از روش ها و فناوری های تشخیصی پیشرفته برای تشخیص دقیق تر، مشخص شدن نوع درمان و نظارت دقیق بر وضعیت استفاده می کند. روش های تشخیصی می توانند شامل موارد زیر باشند:

  1. الکترومیوگرافی (EMG)

    این آزمایش میزان پاسخ عضله به سیگنال هایی که از مغز برای حرکت عضله فرستاده می شوند را ارزیابی می کند. این روش می تواند وجود آسیب عصبی را تایید کرده و شدت آن را بررسی کند.
  2. هدایت عصبی (NCS)

    در این روش تکانه های الکتریکی را با قرار دادن الکترود هایی بر روی عصب، به آن می فرستند و سرعت و قدرت فعالیت الکتریکی عصب را اندازه گیری می کنند که در صورتی که فعالیت الکتریکی عصب دچار مشکل باشد بر میزان واکنش و انقباض عضله به این تکانه ها، احساس درد، ضعف و سوزن سوزن شدن عضله تاثیر خواهد داشت.
  3. تصویربرداری

    پزشک ممکن است برای بررسی وجود شکستگی استخوان، کیست و سایر توده های بازو، اشعه ی ایکس، سونوگرافی یا ام آر آی را تجویز کند.

روش های درمان افتادگی مچ دست

افتادگی مچ دست بسته به شدت آسیب دیدگی و شرایط بیمار درمان های مختلفی دارد که در ادامه ی مطلب به آن ها می پردازیم:

  1. درمان خانگی

    در برخی موارد با استفاده از درمان های خانگی می توان به بهبود درد و علائم افتادگی مچ دست کمک کرد. این درمان ها عبارتند از:
    • استراحت

      به مچ دست استراحت دهید تا علائم برطرف شوند و به حالت طبیعی برگردد. از موقعیت هایی که ممکن است باعث کشش یا فشار بر زیر بغل شوند، اجتناب کنید. اگر علت درد حرکت مکرر است، از فعالیتی که باعث ایجاد مشکل شده است، خودداری کنید. وقتی فشار وارد بر عصب برداشته شود، احتمالاً مشکل برطرف می شود.
    • استفاده از کمپرس یخ

      برای بهبود درد می توانید کمپرس یخ را به مدت 10 تا 20 دقیقه بر روی مچ خود قرار دهید.
    • بالا نگه داشتن دست

      مچ دست را بالاتر از سطح قلب قرار دهید تا به کاهش علائم آسیب آن کمک کنید.
    • مصرف دارو های بدون نسخه

      برای کاهش درد و التهاب می توانید از دارو های بدون نسخه مانند ایبوپروفن استفاده کنید.
  2. آتل بندی

    اگر عصب آسیب دیده باشد، علائم ممکن است طولانی مدت باشند. در این حالت، آتل بندی مچ دست برای محدود کردن حرکت می تواند به بهبود کمک کند.
  3. فیزیوتراپی

    در فیزیوتراپی با استفاده از روش های درمانی متناسب با شرایط بیمار به درمان و بهبود علائم آن کمک می کنند.
    • اولتراسوند تراپی

      اولتراسوند تراپی

      در این روش امواج مکانیکی با فرکانس بالا توسط دستگاه اولتراسوند ایجاد می شود. این امواج با ایجاد لرزش به عمق بافت نفوذ می کنند و گرمای ایجاد شده در اثر این ارتعاش ها به بهبود گردش خون و افزایش سرعت ترمیم بافت های آسیب دیده کمک می کند.
    • تحریک الکتریکی عصب

      تحریک الکتریکی عصب

      در این روش الکترود هایی را در محل آسیب دیده به پوست متصل می کنند که جریان الکتریکی با ولتاژ کم از طریق آن ها وارد بدن می شود و با غیر فعال کردن گیرنده های درد، مانع از انتقال پیام درد از عصب به مغز می شوند.
    • کایروپراکتیک

      کایروپراکتیک

       کایروپراکتیک در درمان مشکلات سیستم اسکلتی بدن استفاده می شود. با انجام کایروپراکتیک در مفاصل مچ دست و بازوها، حرکت طبیعی را به دست و مچ آسیب دیده باز می گردانند. همچنین دستورالعمل هایی در مورد نحوه ی استفاده صحیح از مچ دست و دست و نحوه ی جلوگیری از آسیب های مکرر که باعث این دردها می شوند، به بیمار داده می شود.
    • ماساژ درمانی

      یکی از تکنیک های فیزیوتراپی، شامل استفاده از ماساژ درمانی است. ماساژ درمانی می تواند به کاهش هرگونه تورم که فشرده کننده ی عصب شعاعی است، کمک می کند. این اتفاق به این دلیل است که ماساژ درمانی به تخلیه ی مایعات از مجاری لنفاوی کمک می کند. از همه مهم تر، ماساژ با بهبود گردش خون، بهبود عصب شعاعی آسیب دیده را تسهیل می کند.
    • مگنت تراپی

      مگنت تراپی

      در این روش با اعمال امواج مغناطیسی در ناحیه ی آسیب دیده به بهبود درد و تورم کمک می کنند.
    • لیزرتراپی

      لیزرتراپی

      در لیزر تراپی با تاباندن اشعه ی لیزر به محل آسیب دیده به کاهش درد، تورم و التهاب و افزایش سرعت بهبودی کمک می کنند.
    • شاک ویو تراپی

      شاک ویو تراپی

      در شاک ویو تراپی امواج مکانیکی در محل آسیب دیده جهت درمان مشکلات اسکلتی و عضلانی اعمال می شوند، در اثر لرزشی که این امواج ایجاد می کنند گرما ایجاد می شود و باعث افزایش جریان خون و در نتیجه کمک به بهبود درد و تورم و افزایش سرعت روند بهبودی بافت آسیب دیده می شود.
    • سوزن خشک

      سوزن خشک

      سوزن خشک یکی دیگر از روش درمانی است که برای تسکین درد عضلانی طراحی شده است. فیزیوتراپیست سوزن ها را در عضله یا بافت مورد نظر قرار می دهد که باعث تحریک محل تحت درمان و تسکین درد و یا اسپاسم عضلانی می شود. مدت زمان ماندن سوزن ها در پوست بستگی به مشکل بیمار و تصمیم فیزیوتراپیست او دارد.
  4. تزریق کورتیکو استروئیدها

    تزریق کورتیکو استروئیدها در ناحیه ی آسیب دیده می تواند تورم و فشار روی عصب را کاهش دهد.
  5. جراحی

     جراحی ارتوپدی برای ترمیم عصب، برای علائمی که به درمان های ساده تر پاسخ نمی دهند و یا در شرایطی که عصب دچار آسیب شدید شده باشد، مورد نیاز است. اکثر افرادی که دچار آسیب عصبی رادیال هستند، ظرف سه ماه پس از شروع درمان بهبود می یابند. اما برخی موارد نیاز به جراحی پیدا می کنند. اگر عصب شعاعی گرفتار شده باشد، جراحی می تواند فشار بر عصب را کاهش دهد. اگر توده ای مانند تومور خوش خیم روی عصب شعاعی وجود داشته باشد، ممکن است برای برداشتن آن به جراحی نیاز باشد.
    گاهی اوقات می توان انتقال تاندون را برای بازگرداندن عملکرد به اندام انجام داد. پس از عمل جراحی، باید از بریس یا آتل استفاده کنید.

تمریناتی برای تقویت مچ دست

چندین حرکت کششی مچ دست وجود دارد که می توانید در محل کار روی میز خود انجام دهید.

  1. تمرین اول

    • در حالی که ایستاده اید، کف دست های خود را در حالت دعا کنار هم قرار دهید. آرنج ها را به هم بچسبانید. دستان شما باید جلوی صورت قرار بگیرند و باید از نوک انگشتان تا آرنج به یکدیگر چسبیده باشند.
    • در حالی که کف دست ها را روی هم فشار می دهید، آرنج ها را به آرامی از هم باز کنید. این کار را در حالی که دست ها را تا ارتفاع کمر پایین می آورید انجام دهید. هنگامی که دستان شما جلوی ناف قرار بگیرند و یا کشش را احساس کردید، توقف کنید.
    • کشش را به مدت 10 تا 30 ثانیه نگه دارید، سپس تکرار کنید.
    • یک دست خود را در ارتفاع شانه جلوی خود دراز کنید.
    • کف دست خود را پایین نگه دارید، رو به زمین باشد.
    • مچ دست خود را رها کنید تا انگشتان دست به سمت پایین باشند.
    • با دست آزاد، انگشتان خود را به آرامی بگیرید و آن ها را به سمت بدن خود بکشید.
    • 10 تا 30 ثانیه نگه دارید.
  2. تمرین دوم

    • دست خود را در حالتی که کف دست رو به بالا قرار دارد،؛ دراز کنید.
    • با دست آزاد، انگشتان خود را به آرامی به سمت پایین فشار دهید.
    • انگشتان خود را به آرامی به سمت بدن خود بکشید.
    • 10 تا 30 ثانیه نگه دارید.
    • هر دو حرکت را با بازوی دیگر تکرار کنید.
  3. تمرین سوم

    • بنشینید و دست های خود را روی ران ها قرار دهید و کف دست ها را بالا بگیرید.
    • دستان خود را به آرامی مشت کنید. خیلی محکم فشار ندهید.
    • در حالی که ساعد ها در تماس با پاهایتان هستند، مشت های خود را از پاها بلند کرده و به سمت بدن خود بکشید.
    • 10 ثانیه نگه دارید.
    • مشت ها را پایین بیاورید و به آرامی انگشتان خود را کاملاً باز کنید.
    • 10 بار تکرار کنید.
  4. تمرین چهارم

    • در حالی که نشسته اید، کف دست ها را رو به بالا زیر میز قرار دهید.
    • به پایین میز به سمت بالا فشار وارد کنید.
    • 5 تا 10 ثانیه نگه دارید.
    • این تمرین باعث تقویت عضلات ماهیچه ای می شود که از مچ دست تا آرنج داخلی کشیده می شوند.
  5. تمرین پنجم

    • یک توپ تنیس را به مدت 5 تا 10 ثانیه محکم فشار دهید.
    • انجام این حرکت نباید دردناک باشد.
    • این تمرین باعث می شود مچ دست خود را تقویت کنید.
  6. تمرین ششم

    • دست را مشت کنید و انگشت شست خود را رو به بالا باز کنید.
    • انگشتان شست و دست خود محکم نگه دارید تا انگشت شست حرکت نکند.
    • با دست آزادتان انگشت شست را به آرامی رو به عقب بکشید.
    • نگه دارید و تکرار کنید.
  7. تمرین هفتم

    • در حالی که دست خود را مشت کرده اید انگشت شستتان را رو به بالا نگه دارید.
    • انگشتان شست و دست خود محکم نگه دارید تا انگشت شست حرکت نکند.
    • به آرامی با دست آزادتان انگشت شست را به جلو فشار دهید.
    • نگه دارید و تکرار کنید.

علل افتادگی مچ دست

عصب شعاعی می تواند بر اثر عوامل متعددی دچار فلج شدگی شود که این اتفاق علت اصلی افتادگی مچ دست می باشد. مواردی که باعث ایجاد این عارضه می شوند، عبارتند از:

  1. ضربه ناگهانی

    وارد آمدن ضربه بر اثر تصادف، افتادن ناگهانی و یا آسیب های ورزشی ممکن است فشار زیادی به عصب وارد کرده و آن را دچار آسیب کند.
  2. وارد شدن فشار مکرر بر عصب رادیال

    در صورتی که شرایط شغلی و یا ورزشیتان شامل انجام حرکاتی است که فشار مکرر بر عصب رادیال وارد کند، این فشار با گذر زمان به عصب آسیب می رساند.
  3. استفاده نادرست از عصا

    استفاده ی نادرست از عصا باعث فشار بر عصب رادیال در ناحیه ی زیر بغل می شود.
  4. شکستگی و یا در رفتگی استخوان بازو

    شکستگی و یا در رفتگی استخوان بازو، می تواند باعث آسیب به این عصب شود.
  5. بریدگی دست

    بریدگی روی مچ دست و یا بازو نیز بر اثر اشیاء تیز مانند چاقو و شیشه، می تواند سبب بریده شدن و آسیب به عصب رادیال و در نتیجه افتادگی مچ دست شود.
  6. کبودی

    کبودی هایی که بر اثر حوادثی بر روی دست به وجود می آیند نیز می توانند به عصب فشار وارد کنند.
  7. کیست یا تومور

    رشد تومور یا کیست در نواحی که عصب رادیال از آن ها عبور می کند، بر آن فشار وارد کرده و باعث آسیب رساندن به عصب می شود.
  8. انقباض طولانی مدت مچ دست

    فشار ناشی از بستن اشیائی مانند ساعت و یا دستبند تنگ بر مچ دست نیز می تواند سبب ایجاد این عارضه شود.
  9. فشار طولانی مدت بر عصب رادیال

    فشار ناشی از قرار گرفتن بدن در موقعیت نامناسب مانند خوابیدن روی بازو یکی از علل آسیب به این عصب می باشد و بروز افتادگی مچ دست می شود.
  10. عفونت یا التهاب

    در موارد نادر، فلج عصب رادیال در اثر عفونت یا التهاب ایجاد می شود.
  11. برخی بیماری ها

    بیماری هایی مانند بیماری های کلیوی و دیابت می توانند باعث بروز علائمی مانند التهاب شوند که بر اعصاب بدن از جمله عصب رادیال تاثیر بگذارند.

دوره بهبودی افتادگی مچ دست

بسته به علت و شدت آسیب، مدت بهبود عصب شعاعی بسیار متفاوت است. در بیشتر موارد بهبودی کامل امکان پذیر است. روش های درمانی غیر جراحی، عموماً بیشتر آسیب های عصب شعاعی را در عرض 12 هفته درمان می کنند. اگر آسیب عصبی ناشی از یک بیماری زمینه ای مانند دیابت یا اعتیاد به الکل باشد، در مورد نحوه ی مدیریت علائم خود با پزشک خود مشورت کنید.

افرادی جوان به طور معمول سریع تر بهبود می یابند. در صورت نیاز به جراحی، بهبودی کامل می تواند در شش تا هشت ماه به طول انجامد.

راهکار های پیشگیری از افتادگی مچ دست

نمی توان از اکثر مواردی که سبب فلج عصب رادیال می شوند، جلوگیری کرد ولی موارد زیر می توانند کمک کننده باشند:

  1. ارگونومی مناسب و حالت های کار و استفاده از بالشت های استاندارد و مناسب برای اصلاح موقعیت های ناخوشایند خواب می توانند کمک کننده باشند.
  2. از حرکات مکرر دست خودداری کنید و در صورتی که مجبور به انجام آن ها هستید، حتما هرچند دقیقه یکبار، به دست خود استراحت دهید.
  3. مدت زیادی در فضا های تنگ یا موقعیت هایی که حرکت دست را محدود می کند، قرار نگیرید.
  4. در محل کار و هنگام خواب، یک وضعیت سالم و درست داشته باشید و اغلب بین وظایف خود جابجا شوید.

سوالات متداول

  1. در صورت دچار شدن به عارضه ی افتادگی مچ دست، چگونه می توان از خشکی مفاصل آن پیشگیری کرد؟

    از آن جایی که با افتادگی مچ دست توان حرکت دادن مچ و انگشتان دست از بین می رود، توصیه می شود که مفاصل روزی چند بار با استفاده از دست مخالف و یا با کمک یکی از اطرافیان، در محدوده ی حرکتی خود، حرکت داده شوند تا دچار خشکی نشوند.
  2. آیا امکان بهبودی کامل افتادگی مچ دست وجود دارد؟

    بله، به طور معمول فلج عصب رادیال که منجر به افتادگی مچ دست می شود، در 95% موارد به طور کامل بهبود می یابد.
خواندن 136 دفعه

نظر دادن