تاندونیت چیست؟ | 6 نوع تاندونیت + علائم، تشخیص و 5 روش درمان تاندونیت چیست؟ | 6 نوع تاندونیت + علائم، تشخیص و 5 روش درمان دکتر محمد علی اخوت پور | فوق تخصص جراحی دست، ترمیمی و میکروسرجری

تاندونیت چیست؟ | 6 نوع تاندونیت + علائم، تشخیص و 5 روش درمان

پنج شنبه, 11 شهریور 1400 ساعت 14:24
این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)

چکیده مطلب

آیا درباره التهاب تاندون ها و یا بیماری تاندونیت شنیده اید؟ آیا شما هم جزو افرادی هستید که در معرض ابتلا به آن قرار دارید؟ این بیماری چه علل و علائمی دارد؟ در صورت ابتلا به آن چه روش های درمانی می توانند به کاهش درد و بهبودی این عارضه کمک کنند؟
در این مقاله با ما همراه باشید تا علاوه بر به دست آوردن پاسخ این سوالات، آشنایی بیشتری با تاندونیت پیدا کنید.

تاندونیت چیست؟

تاندونیت چیست؟

تاندونیت یک بیماری است که از التهاب یا سوزش تاندون ناشی می شود. این بیماری باعث درد و حساسیت به لمس در خارج از مفصل می گردد. تاندونیت می تواند در هر یک از تاندون ها ایجاد شود اما بیشتر در اطراف شانه ها، آرنج ها، مچ ها، زانوها و پاشنه پا شایع است.

چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به تاندونیت قرار دارند؟

هر کسی ممکن است به التهاب تاندون مبتلا شود. اما افراد زیر بیشتر در معرض ابتلا به آن هستند:

  1. کسانی که فعالیت های تکراری انجام می دهند. برخی از این فعالیت ها عبارتند از: باغبانی، نجاری، نقاشی، گلف، اسکی، بیس بال.
  2. افرادی که بدنشان در وضعیت نا مناسب و بدی در محل کار یا خانه قرار می گیرد.
  3. افراد مبتلا به برخی بیماری هایی که می توانند ماهیچه ها را ضعیف کنند. این بیماری ها می توانند شامل روماتیسم مفصلی، نقرس، بیماری های خونی و یا کلیوی باشند.
  4. احتمال ابتلای بزرگسالان 40 سال به بالا بیشتر است. با افزایش سن، انعطاف پذیری تاندون ها کم تر می شود و فشار کمتری را تحمل می کنند و به راحتی پاره می شوند.
  5. افرادی که داروهایی که ممکن است باعث پارگی تاندون ها شوند را مصرف می کنند. (اتفاق نادر) این داروها می توانند شامل: آنتی بیوتیک های فلوروکینولون مانند سیپروفلوکساسین و نورفلوکساسین، استاتین ها (داروهای کاهش دهنده کلسترول) باشند.

علائم تاندونیت

علائم تاندونیت

علائم و نشانه های تاندونیت اغلب در نقطه ای که تاندون به استخوان متصل می شود، رخ می دهند. تاندونیت معمولاً شامل موارد زیر است:

  1. احساس درد به ویژه هنگام حرکت اندام یا مفصل آسیب دیده
  2. صدا دادن تاندون هنگام حرکت دادن محل آسیب دیده
  3. گرمی و قرمزی محل آسیب دیده
  4. تورم خفیف
  5. برآمدگی محل آسیب دیده

انواع تاندونیت

انواع مختلف تاندونیت قسمت های مختلف بدن را درگیر می کنند.

  1. تاندونیت آشیل

    تاندونیت آشیل

    تاندون آشیل بین پاشنه و ماهیچه ساق پا قرار دارد. تاندونیت آشیل یک آسیب شایع ورزشی است. همچنین ممکن است ناشی از کفش های غیر استاندارد یا کفش هایی که به درستی از پا حمایت نمی کنند، باشد. احتمال ابتلا به تاندونیت آشیل در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئيد بیشتر است.
  2. تاندونیت شانه

    تاندونیت شانه

    در تاندونیت شانه تاندون اطراف مفصل شانه ملتهب می شود و هنگام حرکت دست به ویژه به سمت بالا باعث درد می شود. در برخی از بیماران ممکن است دراز کشیدن روی شانه آسیب دیده دردناک باشد. اگر سایر تاندون های یک ناحیه نیز تحت تأثیر قرار گیرند، ممکن است بیمار مبتلا به سندرم روتاتور کاف شده باشد.
  3. آرنج تنیس بازان یا گلف بازان

    آرنج تنیس بازان یا گلف بازان

    یکی از علائم رایج اپیکوندیلیت جانبی که معمولاً به عنوان تنیس البو شناخته می شود، درد در قسمت بیرونی آرنج است که ممکن است به سمت مچ دست ادامه یابد. اپیدوندیلیت داخلی یا آرنج گلف بازان شامل درد در قسمت داخلی آرنج است که می تواند به طرف مچ دست نیز امتداد داشته باشد.
  4. تنوسینوویت دکورون

    تنوسینوویت دکورون

    غلاف اطراف تاندون های شست، بین انگشت شست و مچ، ملتهب می شود. با ضخیم شدن غلاف و تورم ناحیه، حرکت انگشت شست دردناک می شود.
  5. انگشت ماشه ای

    انگشت ماشه ای

    انگشت ماشه ای زمانی رخ می دهد که غلاف تاندون انگشت آسیب دیده ضخیم و ملتهب می شود. این امر باعث می شود که تاندون حرکت روان خود درون غلاف را از دست بدهد. التهاب طولانی مدت غلاف تاندون می تواند باعث ایجاد زخم، ضخیم شدن و ایجاد برجستگی (ندول) در تاندون شود که بیشتر مانع حرکت تاندون می گردد.
  6. تاندونیت مچ دست

    تاندونیت مچ دست در نتیجه آناتومی و انجام فعالیت های تکراری با مچ دست اتفاق می افتد. مشکلاتی که ممکن است برای تاندون های مچ دست ایجاد شود بسته به شرایط خاص می توانند متفاوت باشند. برخی علائم بیشتر با التهاب و برخی دیگر با آسیب مزمن تاندون (تاندونوز) ظاهر می شوند. گاهی اوقات شرایط سیستمیک مانند نقرس، شبه نقرس یا بیماری های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئيد می توانند دخیل باشند و باعث افزایش علائم شوند. تاندینوپاتی نوع دیگری از آسیب است که بر تاندون های مچ دست تاثیر می گذارد.

تشخیص تاندونیت

معمولاً پزشک متخصص ارتوپدی می تواند التهاب تاندونیت را با انجام معاینه فیزیکی تشخیص دهد. وقتی پزشک تاندون را حرکت می دهد، ممکن است صدای جیر جیر شنیده شود، این اتفاق به دلیل ضخیم تر شدن و التهاب غلاف تاندون می افتد. اگر حساسیت در یک نقطه خاص از تاندون وجود داشته باشد، می تواند نشان دهنده التهاب تاندون باشد .اگر مشکل با استراحت، یخ و داروهای بدون نسخه برطرف نشود، متخصص ارتوپدی ممکن است برخی آزمایشات تصویر برداری را توصیه کند. این آزمایشات شامل موارد زیر هستند:

  1. اشعه ایکس

    اشعه ایکس می تواند رسوبات کلسیم را در اطراف تاندون نشان دهد، که می تواند به تشخیص کمک کند.
  2. سونوگرافی و MRI

    آزمایشات تصویر برداری مانند سونوگرافی یا MRI می توانند تورم غلاف تاندون را نشان دهد.

درمان تاندونیت

برای کاهش تورم و التهاب ناشی از تاندونیت از روش های متفاوتی استفاده می شود. در ادامه به بررسی انواع درمان ها می پردازیم:

  1. درمان های خانگی

    برای درمان تاندونیت در خانه این درمان ها می توانند به تسریع بهبودی کمک کرده و از مشکلات بعدی جلوگیری کنند. این درمان ها شامل موارد زیر هستند:
    • استراحت

      استراحت برای بهبود بافت ضروری است. اما استراحت نباید به صورت بی تحرکی کامل باشد بلکه می توانید فعالیت ها و تمریناتی را انجام دهید که به تاندون آسیب دیده فشار وارد نمی کنند. شنا و ورزش در آب می توانند کمک کننده باشند.
    • کمپرس یخ

      برای کاهش درد، اسپاسم عضلانی و تورم یخ را چندین بار در روز تا 20 دقیقه روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.
    • فشرده کردن محل آسیب دیده

      از آنجا که تورم می تواند منجر به از دست دادن حرکت در مفصل آسیب دیده شود، ناحیه را فشرده کنید تا تورم متوقف شود. می توانید از بانداژ استفاده کنید.
  2. داروها

    برای التهاب تاندونیت، متخصص ارتوپدی ممکن است این داروها را تجویز کند:
    • مسکن ها

      برخی از دارو ها مانند ایبوپروفن و یا ناپروکسن می توانند موجب کاهش و تسکین درد تاندونیت شوند.
    • کرم های موضعی

      این کرم ها یا پماد ها می توانند در تسکین درد بدون عوارض جانبی احتمالی مصرف داروهای ضد التهابی موثر باشند.
  3. تزریق درمانی

    در صورتی که تاندونیت به درمان های اولیه پاسخ ندهد، ممکن است متخصص ارتوپدی تزریق درمانی را پیشنهاد کند. این تزریق ها شامل موارد زیر هستند:
    • کورتیکواستروئیدها

      گاهی اوقات ممکن است پزشک داروی کورتیکواستروئید را به اطراف تاندون تزریق کند. تزریق کورتیزون باعث کاهش التهاب می شود و می تواند به کاهش درد کمک کند. کورتیکواستروئیدها برای التهاب تاندون بیش از سه ماه (التهاب مزمن) توصیه نمی شوند، زیرا تزریق مکرر ممکن است تاندون را ضعیف کرده و خطر پارگی تاندون را افزایش دهد.
    • تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)

      درمان PRP شامل گرفتن نمونه ای از خون برای جداسازی پلاکت ها و سایر عوامل درمانی است. پلاکت های جدا شده به ناحیه آسیب دیده ی تاندون تزریق می شوند و به بهبود بافت آسیب دیده و کاهش درد و التهاب کمک می کنند.
  4. فیزیوتراپی

    انجام ورزش مخصوصی که توسط فیزیوتراپیست پیشنهاد شده است، می تواند به افزایش کشش و تقویت عضله ی مربوط به تاندون آسیب دیده کمک کند. به عنوان مثال، انجام تمریناتی که بر تقویت زیاد عضله که بر انقباض آن حین کشیده شدن تاثیر دارد برای بسیاری از بیماری های مزمن تاندون بسیار موثر است و اکنون به عنوان درمان خط اول در نظر گرفته می شود.
    1. شاک ویو تراپی

      شاک ویو تراپی

      شاک ویو تراپی روشی است که در طب فیزیکی رایج شده است. در این روش با وارد کردن امواج مکانیکی به بافت آسیب دیده باعث افزایش جریان خون در آن ناحیه، افزایش تحریک بازسازی سلول ها و در نتیجه افزایش سرعت بهبودی آن می شوند.
    2. لیزر درمانی سرد

      لیزر درمانی سرد

      در این روش یا تاباندن انرژی لیزر بر بافت آسیب دیده به تحریک سلول های آن منطقه برای بازسازی سریع تر و در نتیجه افزایش سرعت بهبودی کمک می کنند.
    3. درمان دستی

      درمان دستی

      درمان دستی تاندونیت در فیزیوتراپی شامل حرکات غیرفعال مفصل، انجام حرکات کششی و ماساژ بافت های منعطف است.
    4. ماساژ درمانی

      ماساژ درمانی

      ماساژ درمانی باعث افزایش جریان خون در منطقه ی آسیب دیده و در نتیجه افزایش میزان اکسیژن در آن منطقه می شود و به تسکین درد و بهبودی سریع تر کمک می کند.
    5. سوزن خشک

      سوزن خشک

      این روش شامل ایجاد سوراخ های کوچکی در تاندون با یک سوزن ظریف برای تحریک عوامل دخیل در بهبود تاندون است.
    6. درمان اولتراسونیک

      درمان اولتراسونیک

      این روش با حداقل تهاجم از یک برش کوچک برای قرار دادن دستگاه خاصی استفاده می کند که بافت آسیب دیده تاندون را با امواج صوتی اولتراسونیک بر می دارد.
  5. عمل جراحي

    بسته به شدت آسیب تاندون، ممکن است ترمیم جراحی لازم باشد، به خصوص اگر تاندون از استخوان جدا شده باشد.

علل تاندونیت

علل وقوع تاندونیت متعدد هستند. در ادامه به برخی از آن ها اشاره می کنیم:

  1. آسیب ناگهانی

    تاندونیت می تواند بر اثر یک آسیب ناگهانی ایجاد شود. این آسیب ها ممکن است بر اثر تصادف یا افتادن، رخ دهند.
  2. انجام حرکات تکراری

    می تواند بر اثر تکرار یک حرکت خاص در طول زمان رخ دهد.
  3. بالا رفتن سن

    با بالا رفتن سن، انعطاف پذیری تاندون ها کمتر می شود که باعث آسیب پذیری آن ها می شود.
  4. برخی شغل ها

    تاندونیت در افرادی که شغل آن ها شامل حرکات تکراری، لرزش و یا اعمال زور زیاد است، شایع تر است.
  5. برخی ورزش ها

    اگر در ورزش های خاصی که شامل حرکات تکراری هستند مشارکت داشته باشید، احتمال ابتلا به التهاب تاندون بیشتر می شود، به خصوص اگر تکنیک های انجام آن ها را به درستی اجرا نکنید. این اتفاق می تواند در ورزش هایی مانند بیسبال، بسکتبال، بولینگ، گلف، دویدن، شنا و تنیس رخ بدهد.
  6. بعضی بیماری های زمینه ای

    بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید و یا دیابت می توانند مستعد دریافت این بیماری باشند.

عوارض تاندونیت

تاندونیت نیز مانند سایر بیماری ها عوارضی دارد. برخی از این عوارض شامل موارد زیر می باشند:

  • بدون درمان مناسب، التهاب تاندون می تواند خطر پارگی تاندون را افزایش دهد که ممکن است نیاز به جراحی پیدا کند.
  • اگر سوزش تاندون چند هفته یا چند ماه ادامه یابد، ممکن است منجر به تاندونوز شود. این وضعیت باعث بروز تحلیل بافت تاندون، همراه با رشد غیرطبیعی عروق جدید شود.

پیشگیری از تاندونیت

برای کاهش احتمال ابتلا به التهاب تاندون، توصیه های زیر را انجام دهید:

  1. استراحت کردن

    از فعالیت هایی که فشار بیش از حد بر تاندون های شما وارد می کنند، به ویژه برای دوره های طولانی خودداری کنید. اگر در حین تمرین خاصی احساس درد کردید، آن را متوقف کرده و استراحت کنید.
  2. تلفیق ورزش ها

    اگر یک ورزش یا فعالیت باعث ایجاد درد مزمن خاصی می شود، تمرینات دیگری را امتحان کنید. تمرینات تلفیقی کمک می کنند تا یک ورزش ضربه ای مانند دو را با یک ورزش با فشار کمتر مانند دوچرخه سواری یا شنا ترکیب کنید.
  3. انجام صحیح تکنیک های ورزشی

    اگر تکنیک صحیح فعالیت یا ورزش را به درستی انجام ندهید، ممکن است باعث بروز مشکلات و آسیب های تاندون شوید. هنگام شروع یک ورزش جدید یا استفاده از وسایل ورزشی، آموزش ببینید و دستورالعمل های حرفه ای را یاد بگیرید.
  4. انجام حرکات کششی بعد از ورزش

    بعد از ورزش حرکات کششی انجام دهید تا به افزایش دامنه حرکتی مفاصل کمک کنید. این کار می تواند آسیب های مکرر بافت های سفت را کاهش دهد. بهترین زمان برای کشش بعد از ورزش است، زمانی که عضلات گرم هستند.
  5. از ارگونومی مناسب محل کار استفاده کنید.

    در صورت امکان، یک ارزیابی ارگونومیک از محل کار خود داشته باشید و صندلی، صفحه کلید و میز کار خود را متناسب با قد، طول بازو و کارهای معمول خود تنظیم کنید. این کار به محافظت از همه ی مفاصل و تاندون های شما در برابر فشار بیش از حد کمک می کند.
  6. ماهیچه های خود را برای انجام فعالیت ها تقویت کنید.

    تقویت عضلات مورد استفاده در فعالیت یا ورزش می تواند به آن ها در تحمل بیشتر فشار کمک کند.

زمان مراجعه به متخصص ارتوپدی

اکثر موارد التهاب تاندون به اقدامات اولیه مراقبت از خود پاسخ می دهند. اگر علائم همچنان ادامه داشت و بیش از چند روز در فعالیت های روزانه ی شما اختلال ایجاد کرد، به متخصص ارتوپدی مراجعه کنید.

سوالات متداول

  1. چگونه هنگام استراحت برای درمان تاندونیت از خشکی مفصل پیشگیری کنیم؟

    اگرچه استراحت بخش مهمی از درمان تاندونیت است، اما عدم فعالیت طولانی مدت می تواند باعث سفت شدن مفاصل شود. پس از چند روز استراحت کامل ناحیه آسیب دیده، آن را به آرامی در محدوده حرکت خود حرکت دهید تا انعطاف پذیری مفصل حفظ شود.
  2. چه کسانی مستعد ابتلا به تاندونیت هستند؟

    تاندونیت می تواند در هر سنی ایجاد شود، اما در بزرگسالانی که ورزش زیادی انجام می دهند شایع تر است. افراد مسن نیز مستعد ابتلا به این بیماری هستند، زیرا با افزایش سن، انعطاف پذیری تاندون ها کاهش میابد و تاندون ها ضعیف تر می شوند.
  3. درمان بیماری تاندونیت چقدر زمان می برد؟

    مدت زمان درمان تاندونیت به شدت آسیب دیدگی تاندون بستگی دارد. در صورت خفیف بودن آسیب معمولا 2 تا 3 هفته زمان می برد ولی اگر آسیب دیدگی شدید باشد ممکن است بهبودی چند ماه طول بکشد.
  4. ورزش های پرخطر برای ایجاد تاندونیت کدام اند؟

    پر خطرترین ورزش ها برای بروز تاندونیت شامل بسکتبال، فوتبال، گلف و تنیس می باشند.
خواندن 33 دفعه

نظر دادن